MSN'ye iki dakika ara ver de beni dinle

        
        Nereye gittiðini bilmeden, önüne gelen ilk toplu taþýma aracýna binmiþti Emin. Gözleri buharla kaplanmýþ bir çift cam gibiydi. Aðlamamak için diþlerini ince ve pörsümüþ dudaklarýna geçiriyordu. Bindiði dolmuþ týka basa dolu olmasýna raðmen hiç kimsenin yüzüne bakmadý. Kafasý eðik bir þekilde þoförün yanýna yöneldi ve üfürük tonunda bir sesle “kaptan, bir öðrenci” dedi. Para üstünü bile beklemeden arkaya doðru ilerleyerek boþ bulduðu, pencere kenarýndaki bir koltuða oturdu.

         Kirli saçlarýný, saçlarýndan daha kirli olan dolmuþ camýna yasladý ve dýþarýyý izlemeye baþladý. Kafasýný yasladýðý o cam, Emin için hayata açýlan son pencereydi sanki. Camdaki sefil yansýmasýna baktý bir süre, ardýndan kendine akla hayale gelmeyecek küfürler etmeye baþladý. Sonra kendine ettiði küfürlerin hedefini deðiþtirdi, artýk kendini Esra’ya küfretmekten alýkoyamýyordu. Birinci tekil þahýsla baþlayan küfür tümceleri, üçüncü tekil þahýsla bitiyor ve hepsi Esra’nýn kulaklarýný çýnlatýyordu. O an için kesin olan tek þey, Emin’in Esra’ya karþý çok büyük bir öfke beslediðiydi. Bu öfke, minik bir bebek gibi her geçen süre büyüyordu ve tehlikeli boyutlar kazanýyordu.

         Dolmuþ karanlýk ve kalabalýk caddede Allah’a emanet gidedursun, Emin ansýzýn eline cep telefonunu aldý ve kalýn parmaklarýný rehberde gezdirmeye baþladý. Kamil1, Kamil2, KamuranAvea, KirazýmJ, KonyalýKenan… Evet, evet, Kenan’ý aramalýydý. Onun derdini dinleyecek, onunla birlikte ucuz þarap içecek, onunla sarhoþ olacak, hatta gecenin sonunda onun kusmuðunu temizleyecek bir yoldaþ olabilirdi Kenan. Telefonu kulaðýna dayadý, çalýyordu. Kenan telefonu açarak, karizmatik ve güven veren sesiyle “efendim dostum” dedi. Dolmuþun gürültü atmosferinde konuþup iletiþim kurmaya çalýþtýlar, çok geçmeden Emin ýsrarcý ses tonuyla Kenan’ý 1 saat sonra buluþmak üzere ikna etti.

         Emin, dolmuþtan iner inmez, Kenan’la sözleþtikleri yere doðru yöneldi. Yaklaþýk yarým saat sonra Kenan da koþmaktan yorulmuþ bir ruh haliyle mekana ulaþmýþtý. Emin’in ne kadar dertli olduðunu epey uzaktan farkýna varmýþtý Kenan. Yanýna varýr varmaz, “Ne oldu koçum?” diye sordu. Emin ses tellerini hiç kullanmadan, son derece kýsýk bir sesle “Konuþuruz birazdan” demekle yetindi sadece.

        Birlikte ikinci kalite bir bara girdiler ve birer bira sipariþ ettiler. Emin’in aðzýný býçak açmýyordu, muhtemelen birazdan gelecek biralar onun aðzýný epey açacaktý ama Kenan artýk sabýrsýzlanmýþtý ve bir o kadar da endiþelenmiþti. Emin’in içinde birikmiþ duygu birikimini büyük bir depreme neden olmadan boþaltmak için soru üstüne soru yaðdýrmaya baþladý. Emin daha fazla dayanamadý ve kurumuþ dudaklarýný bükerek konuþmaya baþladý.

        “Esra’yla aramýz çok bozuk, ayrýlmak üzereyiz. Benimle olan birlikteliðinin artýk onu tatmin etmediðini ve bir süre kafasýný dinlemeye ihtiyacý olduðunu söyledi. Ben bunu anlayamýyorum Kenan! Ona o kadar çok yakýn oldum ki... Her istediðini yaptým, her çaðýrdýðýnda yanýna koþtum, onunla vakit geçirmek için tüm sosyal çevremden koptum. Esra kýskanmasýn diye diðer kýz arkadaþlarýmla tüm irtibatý kestim. Bütün vaktimi onu mutlu etmeye adadým. Güzel sözlerimi, iltifatlarýmý, sürpriz babýndaki ufak hediyelerimi hiç eksik etmedim. Her kýzýn hayallerinde olan beyaz atlý prensten farksýzdým. Ancak Esra artýk iliþkimizin onu mutlu etmediðini söylüyor. Ben nerde yanlýþ yaptým Kenan? Kafayý yemek üzereyim…”

         Kenan, sosyal çevresi tarafýndan aðýr abi olarak tanýnan, dertlerin üstadý bir muhteremdi. Kýsacasý kýrýk kalplerin Kenan abisi gibiydi. Son derece dikkatli bir þekilde dinlemiþti Emin’i, hatta onu dinlerken birasýndan bir yudum bile almamýþtý. Emin son cümlesini bitirir bitirmez, Kenan’dan rahatlatýcý yada yönlendirici yorumlar beklemeye baþlayacaktý, Kenan bunu çok iyi biliyordu, ancak aklýna hiçbir rahatlatýcý yada yönlendirici cümle gelmiyordu. Sadece “Haklýsýn” diyebildi sidik suyu gibi olmuþ birasýný fondip yaparken.

         O andan itibaren Emin anlattý, Kenan “Haklýsýn” dedi. Ýkinci biralar içildikten sonra Emin daha ayrýntýlý anlattý, Kenan “Boþ ver, deðmez o kýz için” dedi. Gecenin son biralarý içilirken, Emin barýn tam ortasýnda baðýrarak Esra’ya lanetler yaðdýrýyor, Kenan ise “Býrak þu lanet olasý orospuyu artýk ya” diyerek onu susturmaya çalýþýyordu.

         Birlikte bardan çýktýlar, ayakta duramayacak kadar sarhoþtular ikisi de. Kenan, Emin’i o halde yalnýz býrakmak istemediði için kendi evine götürdü. Zira Emin evine yalnýz giderse, yattýðý yerde kusabilir, ardýndan kendi kusmuðuyla boðulabilir ve bu þekilde dünyadaki belki de en zavallý ölüm þekillerden birini yaþayabilirdi.

         Eve girer girmez Emin, Kenan’ýn yatak odasýndaki yumuþak yataða, hiçbir izin istemeden uzandý. Uzanalý henüz iki dakika bile olmamýþtý ki Kenan’ýn mutfakta yapmakta olduðu koyu Türk kahvesini bile bekleyemeden sýzýp, bir baþka diyar olan uykular diyarýna göç etmiþti zamansýz bir þekilde. Kenan ellerinde kahve fincanlarýyla yatak odasýna geri döndüðünde, Emin’in o gece aðzýndan dökülen þu son kelimeleri iþitti.

         “Ah ulan Esra ah…Ulan meðer insanlara iyilik yaramýyormuþ, meðer deveyi diken, insaný…”

         Kenan sarhoþ bir ruh haliyle hazýrlamaya çalýþtýðý kahveleri lavaboya dökerek salondaki kanepeye uzandý. Emin’e o kadar çok üzülmüþtü ki, damarlarýnda dolaþan yoðun alkol bile bu hüznü bastýramýyordu. Sabah günün ilk ýþýklarýyla, Esra’yla konuþmak için evine gitmeye karar verdi ve bu kararý alýr almaz gözleri sarhoþ bünyesine daha fazla karþý koyamayarak kapandý…

          Saatlerdeki akrep ve yelkovanlar artýk sabah 6’yý gösteriyordu. “Güneþ kelimelerle tasvir edilemeyecek kadar güzel ve kusursuz bir þekilde kendini göstermeye baþlamýþtý” dersem yalan olur, her sabah bildiðiniz gibi doðmuþtu iþte. Þimdi güneþi havaya sokmanýn bir anlamý yok! Gün aydýnlanýr aydýnlanmaz, Kenan’ýn iri gözleri sanki beyninin içinde alarm çalmýþ gibi aniden açýldý. Gözleri çok etkileyiciydi Kenan’ýn. Nedense baþka hiçbir cismin rengine nitelendirilmeden sadece göz rengi olarak kullanýlan, bulmacalara da daima esin kaynaðý olmuþ “ela” renkte gözleri vardý. Yataðýndan bir anda fýrladý güzel gözlü Kenan. Hala uyanmayan ve muhtemelen öðlenin ortasýna kadar da uyanmayacak Emin’i rahatsýz etmemek için, sakin ve sessiz hareketlerle kotunu giydi. Evden çýktý apar topar, gideceði adres belliydi, en yakýn dostunu bu kadar üzen o alçak kýzýn evine gidecekti tabi ki.

          Yaklaþýk 45 dakika sonra Esra’nýn oturduðu sitenin önüne gelmiþti. Saate baktý, 7 bile olmamýþtý. “Ulan bu saatte de milletin evine gelinmez ki” diyerek sabahýn köründe ne kadar gereksiz yere gaza geldiðini farkýna vardý. Oyalandý caddelerde birkaç saat daha. Sonra tekrar Esra’nýn sitesinin önüne geldi ve binaya girerek dairenin kapýsýný çaldý. Esra, okulu tatil olan her üniversite öðrencisi gibi, sabah erken saatte uyandýrýlmayý bir hakaret olarak algýlamýþ olsa gerek, sert ve isteksiz bir þekilde buyur etti Kenan’ý evine. Kenan’ýn sabah sabah niye geldiðini ve onunla ne konuþacaðýný çok iyi biliyordu Esra ve yeni uyandýðý için osuruk gibi çýkan cýlýz sesiyle söze giriþti. “Seni Emin yolladý, deðil mi?” Kenan “hayýr” anlamýna gelecek þekilde kafasýný salladý, bu soruya konuþmadan cevap vererek aklýnca artist gözükmeye çalýþýyordu. Ancak aðzýný bir saniye daha kapalý tutamadý: “Bak kýzým, bu çocuðun seni ne kadar sevdiðini benden daha iyi bilemezsin, senin derdin ne?”

          “Kenancýðým seni anlýyorum ama sorun da burada zaten. Emin, beni sevmesi gerektiðinden daha fazla seviyor. Þimdi bu söylediðim cümle sana garip gelebilir ama gerçek bu. Ben güçlü bir erkek istiyorum Kenan! Benim dýþýmda da bir kiþisel hayatý olan, bensiz de ayaklarý üzerinde durabilen birisini istiyorum. Tabi ki benim erkeðim zor zamanlarýmda bana destek olmalý ama her çaðýrdýðýmda da koþarak yanýma gelmemeli. Emin, beni gerçekten boðuyor artýk. Her dakikasýný, her saniyesini beni mutlu etmek için harcýyor. Günde ne kadar çok “seni seviyorum” dediðini ben bile unutuyorum bazen. Ýnanýr mýsýn, artýk bu cümleden bile nefret etmeye baþladým!”

         Kenan daha fazla dayanamadý, sinirlenmiþti, ancak kafasý da çok karýþtýðý için sakin kalmaya özellikle çaba gösterdi. “Peki Emin’in seni sevdiðini sýk sýk söylemesinin neresi kötü?” diye sordu ve cümlesini bitirir bitirmez, sabahýn ayazýnda caddelerde ince bir tiþörtle gezindiðinden olsa gerek, aðzýný kapatarak 2 kez üst üste hapþýrdý.

         Esra gözlerini Emin’e odakladý ve “Çok yaþa” dedi. Kenan tam “Hep beraber” diyecekti ki, Esra birden celallendi.

        “Þimdi ben sana ‘çok yaþa’ deyince ne hissettin Kenan, bu güzel dileðim için mutlu oldun mu?” dedi þaþýrtýcý ve heyecanlý bir ses tonuyla. Kenan afallamýþtý.

        “Hayýr, neden mutlu olacaðým ki? Anlayamadým!… Ben ne zaman hapþýrsam birileri bana ‘çok yaþa’ der, bu son derece alýþtýðým bir durum, beni mutlu eden bir durum deðil yani” dedi kendini hakim karþýsýnda savunan bir sanýk edasýyla.

        “Ýþte” dedi Esra, “Emin bana ‘seni seviyorum’ dediði zaman bende bu hissi yaþýyorum, yani bu güzel sözler beni artýk hiç mutlu etmiyor, çünkü bu cümleyi ondan duymaya o kadar çok alýþtým ki…”

         Kenan söyleyecek hiç bir kelime bulamýyordu. Aðýr abi imajýný fena halde zedeleyecek kadar bozguna uðramýþtý bu tartýþmada. Esra, sonu benzemesin, Sherlock Holmes gibi bir kýzdý, örneklerini ve tezlerini tam yerinde ve zamanýnda söylüyordu. Sersemleyen rakibine öldürücü darbeyi vurmak için seksi dudaklarýný bir kez daha araladý ve konuþmaya baþladý.

        “Emin çok iyi bir insan, ancak benimle birlikte olduðundan beri hayatý sadece benden ibaret oldu. Kendi sosyal arkadaþlarýyla bile görüþmeyi býraktý, bu þekilde bana daha fazla vakit ayýrabilecekmiþ aklýnca! Çevresinde benden baþka hiç kimsesi kalmadý Kenan! Bazý günler buluþtuðumuzda, sýrf ortam kalabalýk olsun diyerek kendi kýz arkadaþlarýmý da yanýmda götürüyorum, ancak Emin onlarla kesinlikle bir iletiþim kurmuyor, inanýlmaz asosyal bir insan oldu. Daima benimle yalnýz kalmak istiyor, beni her gün ufak tefek hediyelere boðuyor, en kötüsü de benim taleplerim doðrultusunda kendi kiþiliðinden her türlü tavizi veriyor. Ýyice karaktersiz oldu artýk! O yüzden daha fazla katlanamadým bu iliþkiye, bu hareketleri beni ondan inanýlmaz soðuttu, lütfen sen de anla beni Kenan, senin gibi güzide bir insanýn beni suçlamasýný istemem” dedi.

         Esra, sözünü bitirdiðinde, son round için hala yeterli enerjisi olan bir boksör gibi Kenan’dan itirazlar bekliyordu; Kenan da bunun farkýndaydý, ancak Esra'nýn bu kusursuz konuþmasý karþýsýnda aklýna hiçbir itiraz gelmemiþti. Sadece “Haklýsýn Esra” diyebildi. Ýþte tam o andan itibaren Esra ne anlattýysa, Kenan “Haklýsýn” dedi. Karþýlýklý birer neskafe içtikten sonra, Esra çýlgýnca Emin hakkýnda aðzýna geleni haykýrýyor, Kenan ise “Haklýsýn, bu Emin ne kadar karaktersiz, ne kadar yavþak bir insan, Esracýðým” diyerek onu destekliyordu. Dialoglar uzadýkça, Esra'nýn aþk ve Emin hakkýndaki zekice tespitleri Kenan'ýn ona daha çok hayran olmasýna neden oluyordu. Saatler de birbirini kovalýyordu, yaklaþýk 3 saat sonra Kenan artýk Esra’nýn evini terk ederken “Bu konuyu tekrar konuþacaðýz, daha beni yeterince ikna edemedin” dedi, Esra “tabi, her zaman tartýþmaya hazýrým” diye cevap verdi, gülüþtüler.

 
        3 ay sonra…

 
         Kenan, dakikalardýr kafede Esra’yý bekliyordu. Kýzgýndý, çünkü Esra randevulara geç kalmayý bir alýþkanlýk haline getirmiþti. Esra’nýn bu geç kalma vukuatý daha önce de defalarca tekrarlanmýþ, her seferinde Kenan bu duruma ateþ püskürmüþ, ancak iþ tepki göstermeye geldiðinde, “Senin için süslendiðimden geç kaldým, sana her zaman güzel gözükmek istiyorum erkeðim” diyerek Kenan’ýn gönlünü bir çýrpýda almýþtý Esra. Kavgalarda dahi, her kýzýn sahip olduðu kývrak zekanýn tipik örneklerini bir bir sergiliyordu.

         Sonunda kafenin giriþ kapýsýnda belirmiþti Esra. Kafe çok lüks ve aristokratik bir mekan olduðu için, garsonlar Esra’yý kapýda karþýladýlar ve Kenan’ýn masasýna kadar ona eþlik ettiler. Esra yerine oturur oturmaz, Kenan onun güzel makyajýndan ve þýk giysilerinden etkilenmediðini ispat edercesine þiddetle baðýrmaya baþladý.

        “Yahu saat kaç, sen farkýnda mýsýn? 45 dakika geç kaldýn yine, bekletilmeyi sevmediðimi bile bile bunu mahsus mu yapýyorsun?”

        Esra’nýn verebilecek bir cevabý yoktu, ayak týrnaklarýndan saçýndaki tokaya kadar haksýzdý. Her buluþmada Kenan, dakikalarca hatta bazen saatlerce, mal gibi Esra’yý bekliyordu. Kenan bu sefer çok agresifleþmiþti, “Senin için süslendiðimden geç kaldým aþkým” yalanýný bu sefer yemeyeceði de belliydi. Ýþte bu anda, haksýz olan her kýzýn baþvurduðu kolay yolu tercih etti Esra ve suratýný asarak aðlamaklý bir hale soktu kendisini. Suratýný, elinden oyuncaðý alýnmýþ çocuk gibi asýnca daha sevimli olduðuna inanýyordu içten içe. Zira iþe yaradýðýný fark etmesi uzun sürmedi. Kenan kýzgýn yüz ifadesini 180 derece deðiþtirerek  gülümsemeye baþladý aniden.

        “Aþkým bana kýzdýn mý sen? Caným benim þaka yaptým, ben seni çok seviyorum ya… Vallahi bak, seni kýrdýysam çok özür dilerim. Sen benim her þeyimsin, seni sevdiðim kadar anamý babamý sevmiyorum ben be! Seni sýrtýmda Viyana’ya kadar taþýrým ben sevgilim, seni gerçekten çok seviyorum... ” diyerek kendinden inanýlmaz taviz veren bir U dönüþü yaptý Kenan.

        Esra’nýn yüzünde garip bir gülümseme belirdi, bunun masumiyet kokan bir gülüþ olmadýðý belliydi. “Tamam, abartma istersen” diyerek tersledi Kenan’ý.

        Birbirlerini o gün ilk gördüklerinde yaþadýklarý bu tatsýz olay, ikisinin de tüm keyfini kaçýrmýþtý. Dakikalardýr aðýzlarýndan tek kelime çýkmýyordu. Bu ölüm sessizliðini menü listesini getiren garson bozdu. Kenan ve Esra menüleri ellerine alýnca biraz olsun heyecanlandýlar, ancak belli etmediler. Lüks kafeteryanýn 6 sayfaya ancak sýðdýrýlmýþ menü listesini, sanki felsefe kitabý okuyor gibi uzunca inceledikten sonra, ikisi de bildiðimiz kola sipariþi verdiler.

         Esra anlaþýlan o gün pek konuþkan gününde deðildi, Kenan ise onun bu susuþlarýndan kendini sorumlu tuttukça, daha çok özür dileme ihtiyacý hissediyordu. Özür diledikçe iltifat ediyor, iltifat ettikçe özür diliyordu. Esra'nýn bu sözlerden hiç keyif almadýðý aþikardý. Kenan, Esra’ya sevgi ve aþk kokan sözcükler söyleyedursun, garsonlardan biri kolalarý çoktan getirmiþti masaya. Garson uzaklaþtýktan kýsa bir süre sonra, önündeki kýrmýzý Koka Kola kutusunun altýnda bir kaðýt parçasý olduðunu fark etti Kenan. Þaþkýn bir ifadeyle kaðýdý açtý, içinde birkaç satýr yazý vardý:

         “Sen tam bir geri zekalýsýn, ama iyi ki senin gibi geri zekalý bir arkadaþým var. Bir laf vardýr; aþk, insaný gökteki tanrý da yaparmýþ, yerdeki zavallý bir böcekte … Bir zamanlar o yerdeki zavallý böcek bendim, ancak benim yerimi þimdi sen aldýn. Sana ne kadar teþekkür etsem azdýr. Neyse dostum tanrýna iyi bak, onu kýzdýrma…” yazýyordu notta düzgün bir el yazýsýyla. Kenan notun hemen altýna baktý, gönderen Emin’den baþkasý deðildi.

 
                                     YAZAR: ÝSMAÝL PÝÞER