MSN'ye iki dakika ara ver de beni dinle

         Gönül insanı olmak hiç istemesen bile duygularına yenik düşmek ve sakin tavırlarını kontrol edememektir. Her çeşit duyguyu benliğini teslim edercesine yaşamaktır, diğer bir deyişle tezcanlı olmaktır. Gönül insanı olmak günümüzde söylenen en büyük yalanlara saf duygularla inanmaktır. Dostlarının sana asla kazık atmayacağını düşünmektir. Sevdiğin insanla küçük bir kız çocuğu gibi "pembe panjurlu ev" hayal etmektir.

         Gönül insanı mıyım? Evet. Bundan mutlu muyum? Hayır. Çünkü biliyorum ki gönül insanı olmak zayıflıktır, güçlünün zayıfı ezdiği tabiatta maça 1-0 yenik başlamaktır. Gönül insanıysan her vukuatta üzülen taraf sen olacaksındır. Çevrende olup biten her türlü gaflet ve zillet karşısında ilk sen yorulacaksındır.

           Gönül insanı olmak "cool" olamamaktır. Bukelamun gibi renk değiştirememektir. Tam aksine kafasını kuma gömüp saklandığını sanan bir devekuşu olmaktır. Zaman zaman soğukkanlığını koruyamamak ve bu yüzden kendine öfkelenmektir. Arkadaşlarından duyduğun en ufak kırıcı sözün beyninin içinde günlerce yankılanmasıdır. Gönül insanı olmak, "çok da umurumda anasını satayım" diyememektir. Ya da demektir ama buna kendini bile inandıramamaktır.

           Gönül insanı olmak, "piç" olamamaktır. Gönül eğlendirmek amacıyla aşklar yaşayamamak ve bunun yerine her daim işi ciddiyete bindirmektir. Ufak tefek çapkınlıklar yapmaya çalışsan bile eline yüzüne bulaştırmaktır. Çevrendeki "bu gece barda, gönlüm hovarda" tiplerini örnek almaktır, fakat onlara hiçbir zaman ayak uyduramamaktır.

           Birisini sevdin mi, onu gerçekten sahiplenmektir. Gönül insanı olmak, erkek bile olsan kırılgan olmaktır. Sevdiğin insandan aldığın en ufak olumsuz mesaja bile kafayı takmak ve hayal kırıklığına uğramaktır. Gönül insanı olmak sevdiğinle kavga etmektir, ancak belli etmesen bile ruhunun mağlubiyet bayrağını daha en baştan çekmektir. Karşındakine ne kadar bağlansan da, haysiyetinden ve onurundan asla taviz vermemektir. Kalbin ısrarla onu aramanı söylese de, gururun tarafından azarlanıp sessizliğe çekilmektir. Gönül insanı olmak, ruhsal durumunla yüz ifadenin daima ters orantıda olmasıdır. Ne kadar çok üzülürsen, inadına o kadar gülmektir. Yaşadığın her ilişkiye "bahar şenliği" havasında başlamak, ancak bittiğinde "Marmara depremi" misali enkaza dönüşmektir. Fakat bu enkaza rağmen, dimdik ayaktaymışsın gibi davranmaya çabalamaktır. Gönül insanı olmak rol yapmaktır. Gönül insanı olmak, aşk denen cibiliyetsiz duyguyu hayat boyu ruhunda hissetmektir. Bazı zamanlar abuk subuk bir şey yememene rağmen, durduk yerde karın ağrısı çekmektir.

             Hayat denen engelli kulvarda güçlüler daima birinci gelirken, arkalarda kalıp tökezlemektir gönül insanı olmak. Etrafındaki soğukkanlı ve vurdumduymaz insanları özenmek ama asla onlar gibi davranamamaktır. Umursamaz insanlar hayat maratonunda Usain Bolt gibi ipi göğüslerken, gönül insanı olmak Elvan Abeylegesse bile olamamaktır. Gönül insanı olmak, gururun ve onurun hariç, her şeyini kaybedebilme riskine sahip olmaktır...

            Hayır, bu yazıyı Halit Bahadır ya da Mehmet Coşkundeniz yazmadı. Bizzat bendenizin kaleminden çıktı. Beni bilenler bilir, aşırı duygusal bir insan değilim. Aslında laptobun başına geçerken çok farklı ve mizahi bir öykü yazmayı planlıyordum. Fakat bilgisayar başına geçtiğim anda, mantığım durdu, beynim şahlandı, parmaklarımdan monitöre akan harfler şekillenince ortaya bu yazı ortaya çıktı. Kısacası kafamdaki kurguyla, oluşan antiedebi eser birbirinin tamamen zıttı oldu. Bu aralar duygusal günler geçiriyorum arkadaşlar, kafam epey bozuk kısacası. İşte bu yüzdendir ki kendime hakim olamadım, yine işi duygusallığa vurdum, çünkü, çünkü ben bir gönül insanıyım...

                                                                                                  iSMAİL PİŞER